Terugreis, Singapore

Zondag 11 mei.

Vanmorgen na een zeer vroeg ontbijt vertrokken richting luchthaven van Denpasar. Bij het inchecken horen we dat we 40 minuten vertraging hebben. Boven Singapore zijn er oefeingen voor de airdefence aan de gang, dus kunnen we daar kunnen we niet voor 12.oo uur landen.
Om 12.10 landen we in Singapore, en nemen daarna de bus naar de stad. Hier bezoeken we Chinatown. Hierna stappen we weer in de hopp on bus en gaan weer terug naar het vliegveld. We gaan niet meer verder de stad in want Delano is niet lekker, heeft hoofdpijn en koorts.
Op het vliegveld gaat hij nog wel even voor mama tax free shoppen, hij koopt een heerlijke fles Euphoria van Calvin Klein, alleen de fles met zijn briljantjes is al geweldig.
Het is hier nu 21.35 uur en we gaan onderhand onderweg naar Terminal 3 vanwaar we vertrekken.
Als het goed is vertrekt onze vlucht naar Londen hier om 23.30 uur, we gaan hier 14 uur over vliegen.
Hoop maar dat Delano zich iets beter gaat voelen en dat we allemaal goed kunnen slapen aan boord.

Als ik het volgende bericht typ zijn we ook weer aan jullie kant van deze aardbol.

Tot snel, groetjes en een dikke kus.

Linda, Leo & Hennie, Delano en Marjo

Hoge golven in Seminyak

Zaterdag 10 mei.

Vanmorgen na een uitgebreid ontbijt met fruit, juice, toast croissants en een koffiebroodje zijn we ons gaan omkleden en lopen ongeveer een 20 minuten voordat we bij het strand zijn.
Daar gaan we in het zand ziten maar worden even later vriendelijk verzocht om een stukje verder te gaan zitten. Er komen namelijk mensen offeren op het strand. Wij vinden dit zelf ook een beetje ongepast en gaan 50 meter verderop zitten.
Delano gaat meteen aan de slag met zijn vlieger. Wij blijven ook niet te lang zitten want ook hier wordt je gek van alle verkopers. We gaan de zee in en proberen te blijven staan in de hoge golven, dat valt niet mee. De golven zijn mega en ook de onderstroom is sterk. Soms laten we ons door de golven naar het strand gooien en soms duiken we door de bruisende golven heen.
Als we het water uit gaan zit onze zwemkleding voor met dat schurende zand. Aangekomen op het strand proberen we nog even te gaan zitten maar de golven komen steeds hoger. Dus dan moet je heel snel je spullen oppakken en je tas in de lucht houden en een stukje verder gaan zitten.
Marjo, oma en Delano gaan op een gegeven moment terug naar het hotel en pa en ik lopen nog een stuk verder over het strand. We willen even zien waar pa en ma hebben gelogeerd toen ze hier zo'n 15 jaar geleden ook waren. Later blijkt dat dit veel te ver lopen is en we nemen dan ook maar een pad tussen 2 hotels in om naar de weg te lopen. Hadden we dat maar niet gedaan.
We verdwalen behoorlijk en slim genoeg weten we ook de naam van ons hotel niet meer. We sturen een sms naar Marjo, maar die wordt juist gemasseerd en laa haar nagels mooi lakken. Twee uur later neemt Delano gelukkig zijn telefoon op als ik hem bel en dan weten we de naam van ons hotel en kunnen een taxi nemen. Om half vier komen wij er aan. Allebei goed versleten nemen we een plons in het zwembad en daarna een lekkere kop koffie.
We hadden nog het plan om naar Tanah Lot te gaan, maar we zijn helemaal op.
We gaan maar even lekker bijkomen en rond een uur of 6 zoeken we een restaurant op. We komen terecht bij de Half Moon. De entree stelt niets voor maar als we bij de tafels in de achtertuin gelegen naast een klein rijstveld komen ziet het er hier heel mooi en sfeervol uit. Het eten is ook voortreffelijk.
We hebben en mooie en gezellige afsluiting op Bali.
Helaas is Delano niet zo lekker, heeft last van hoofdpijn en diarree. We gaan bijtijds naar het hotel en zetten de koffers vasr klaar voor morgen.
We moeten al om 06.30 uur aan het ontbijt zitten, want een half uur later worden we al wer opgehaald om naar het vliegveld te gaan.

Seminyak

Vrijdag 9 mei.

Vanmorgen in het Bali Mandira wakker geworden en na een heerlijke douche naar het ontbijtbuffet gegaan. Het buffet is zeer uitgebreid en we eten dan ook uitgebreid. Vooral de kleine cake-jes met chocolade smaken heerlijk. Na het ontbijt gaan we even onze email lezen, Ramatours heeft namelijk de bevestiging van de reservering van het volgende hotel per email gestuurd.
We bellen even naar de Balinese reisagent en spreken af dat er om 11.00 uur een chauffeur bij de lobby klaar staat.
Pa en Delano gaan nog even de zee in om te stoeien met de mega hoge golven die hier het strand op rollen. Er is een supervervelende lifeguard die hen op een gegeven moment wegstuurd op een zeer onvriendelijke manier. Wekonden hem niet aan het verstand brengen dat we helemaal niet gingen zwemmen, ze wilden alleen maar even langs het strand lopen.
Dan maar aankleden en uitchecken. De chauffeur brengt ons naar het iets noordelijker gelegen Seminyak waar we de komende 2 nachten gaan logeren in het Mutiara Bali Boutique Resort. Hier aangekomen zijn we meteen al blij met de kleinschalige opzet van dit hotel. We worden vriendelijk ontvangen met een welkomstdrankje en even later naar de kamers gebracht. Pa en ma hebben een mooie kamer met jacuzzi in de openlucht badkamer die groter is dan mijn huiskamer thuis. Als ze van de verande afstappen hoeven ze maar 4 meter te lopen tot aan het zwembad.
Marjo, Delano en ik hebben een mooie kamer op de eerste etage met een gezellig balkon. De mega grote fateuil die er op staat zou ik zo mee naar huis willen nemen.
We nemen lekker een duik in het heerlijke zwembad en gaan in het restaurantje van het hotel lunchen.
Na het eten gaan pa en Delano naar zee om te vliegeren en in de hoge golven te springen. De dames nemen een taxi naar Kuta om te gaan shoppen. De sfeer in de winkelstraatjes begint op Turkije te lijken. Mensen die je aan je arm trekken om hun winkel in te komen. De opmerking: "Kijken, kijken, niet kopen", horen we heel vaak. Als we de verkopers vriendelijk vertelden dat we in hun winkel niets wilden kopen kreeg je soms gewoon een rotopmerking naar je hoofd. Dit heeft echt niets meer met Indonesie te maken. Ma heeft op een gegeven moment het geweldige idee om even ergens iets te gaan drinken, met een Bali-Cooler (soort breezer) komen we helemaal bij. We winkelen hierna nog een uurtje en nemen dan een taxi terug naar het hotel.
's Avonds gaan we Seminyak in en zoeken een gezellig restaurant op waar we een heerlijke maaltijd voorgezet krijgen.
Nadat we weer terug zijn in ons hotel ga ik even de blog bijwerken en even p msn, hier hebben we gratis draadloos internet.

Legian

Donderdag 8 mei.

Na het ontbijt in Aditya Resort laat ik mijn visitekaartje achter bij de receptie. Ik ben hier gisteren een gouden oorbel verloren, vindt het erg jammer, was namelijk het eerste moederdagcadeau van Delano 10 jaar geleden.
Sri staat op ons te wachten samen met de chauffeur en om 09.10 uur gaan we op weg. We rijden eerst door Lion King City, deze havenstad was vroeger de hoofdstad van Bali, sinds 1960 is dit Denpasar.
We rijdenverder en komen langs diverse dorpjes en plantages, we zien veel kruidnagelbomen, en ook zien we de cacao en koffie. Maar het mooiste zijn toch de rijstvelden die we passeren. Op een gegeven moment stoppen we bij een mandarijnplantage langs de weg, daaronder zien we de rijstvelden en aan de overkant van de vallei zien we de drie vulkanen. De grootste (de Batur vulkaan) van de drie is bijna 3200 meter hoog, en de top ervan ligt nu nog in de wolken zodat we hem niet kunnen zien. Twee van de drie vulkanen zijn nog aktief, in 2000 is de laatste grote uitbarsting geweest. De Aban is de slappende vulkaan, de Angun gelegen tegen het Batur meer is ook nog aktief.
Aan de overkant van het meer ligt het dorpje Trujan, de bewoners behoren tot een bergstam, in heel Bali zijn er nog twee van deze traditionele dorpjes te vinden. Het zijn niet de vriendelijkste mensen eb toeristen willen ze al helemaal niet zien. Het dorp is alleen per boot bereikbaar. De overledenen uit het dorp worden per boot naar de overkant van het grote meer gebracht en daar in een gat in de open lucht onder de heerlijk ruikende bomen begraven. De lijken vergaan niet, de eventuele lijklucht ruik je ook niet vanwege de sterk overheersende geur van de bomen.
We gaan verder onderweg om het grootste tempelcomplex van Bali te bezoeken, de Besakih tempel. Dit complex bestaat uit 33 tempels. In het heiligste gedeelte van de tempel mogen we niet komen, dit is alleen toegankelijk voor gelovigen. We beklimmen vele trappen en lopen rondom het grote tempelcomplex. Opvallend is hier het grote aantal zwerfhonden. Het lijkt hier dan ook wel een restaurant voor hen, zij eten alles op wat er in de offerbakjes ligt.
Nadat we de empels hebben verlaten gaan we lunchen in Taman Tirta, halverwege een berg vinden we daar een prima restaurant waar we ons tegoed doen aan het buffet. Hier proeven we voor het eerst de zwarte rijst met olie en cocos.
We rijden verder naar Klungklung, hier bezoeken we het paleis en de rechtzaal.In deze plaats kun je nog de invloeden van de Nederlandse overheersing zien van 1908 tot 1942. We gaan de rechtbank in en zien de stoelen waar de rechter, de priester en de bodes zaten tijdens een zitting. De verdachte zat naast de tafel op de grond. Het plafond van de overkapping vertoont de afbeeldingen van de straffen voor de misdaden. Dit is puur symbolisch om de mensen af te schrikken zodat zij geen misdaden zullen begaan. We zien de straffen voor het laten van een wind tot het plegen van overspel. Tot 1942 is er recht gesproken in deze rechtszaal.
De rechtbank behoorde van origine tot een complex waarop ook het paleis stond. Tjdens een grote brand is er niet veel meer overgebleven behalve de rechtbank en de pilaar ter ere van de Indonesische verzetstrijders.
We brengen nog een bezoek aan het nieuw gebouwde museum waar we veel voorwerpen zien uit de koloniale tijd.
Als we het terrein verlaten zijn we getuige van een optocht, deze mensen lopen allemaal in optacht gekleed in hele mooie kleding. Zij komen juist terug van een crematie. De as wordt op een draagbaar meegedragen en naar het huis van de overledene gebracht. Hier blijft het 12 dagen en dan wordt het lichaam terug gegeven aan de zee.
Onderweg rijden we in de file en hoe dichter we bij Legian komen, hoe drukker het wordt. Uiteindelijk komen we aan in het Mandira Bali Resort. Een prachtig resort met 197 kamers, twee zwembaden (waar je helaas na 5 uur 's avonds niet meer in mag) en restaurants a la Van der Valk. De kamer die we krijgen is mooi maar via het raam dat niet open kan kijken we op een dak. We besluiten tijdens het drinken van ons welkomstdrankje dat we hier zo snel mogelijk weg willen en gaan naar onze kamer om Ramatours te bellen. Ester vindt het heel sneu voor ons en probeert iets te gaan regelen. We hebben het geen van allen naar ons zin hier en lopen even later Legian in om een hapje te gaan eten. Bars, winkels en restaurants in overvloed. Veel te hectisch voor ons. Terwijl we aan het eten zijn belt Ester met de mededeling dat we morgen een transfer krijgen naar een ander rustiger hotel.

Dolfijnen bij Lovina

Woensdag 7 mei.

Vandaag weer een lekkere vrije dag. De wekker loopt af om 04.50 uur en nadat we echt onze ogen open hebben kleden we ons na een snelle douche aan. Om 05.25 uur melden we ons zoals afgesproken bij de receptie. Nadat we daar een half uur hebben gezeten lopen we langs het zwembad naar het strand waar er een aantal vlerkprauwen klaar liggen. Er blijken 2 boten te weinig te zijn dus we moeten nog tien minuten wachten voordat we kunnen vertrekken.
De schipper vaart als een van de laatste bootjes met ons de zee op, we gaan op zoek naar dolfijnen. Onderweg genieten we van de opkomst van de zon.
Na een 20 minuten te hebben gevaren zien we de eerste dolfijnen. Ik tel zo'n 30 bootjes om ons heen met allemaal toeristen aan boord (max. 4 per bootje). Als er ergens dolfijnen te zien zijn schieten de bootjes er op af. Een komisch gezicht.
We varen zo'n anderhalf uur rond en regelmatig zien we dolfijnen om ons heen, soms echt vlak naast de boot. Delano staat voorop als er een dolfijn voor hem uit het water springt. Volgens Marjo zat er nog geen 20 cm. tussen. Soms zijn het kleine groepjes maar af en toe zie je ook een groepn van zon'n 20 dolfijnen voorbij komen en vlak naast ons springen. Ik probeer zo goed mogelijk te filmen en Marjo maakt mooie foto's.
Nadat we even over half negen terugkomen gaan we naar het ontbijt buffet in het restaurant en daarna plonzen we lekker het zwembad in. Daarna op een ligbed onder een parasol een boekje lezen cq. in slaap vallen, het lijkt wel of we vakantie hebben.
In de poolbar drinken we een lekker glas juice en eten aan de bar in het water onze lunch.
Na nog even gezwommen te hebben ga ik terug naar onze kamer om met de laptop op de veranda mijn dagboek bij te werken. Pa en ma lezen een boekje en Marjo zit ook haar schrijfwerk voor vandaag te doen, ze zit lekker in het prieeltje dat voor onze kamer in het gras staat.
's Avonds lopen we de poort uit van het hotel en gaan wandelend richting Lovina. Onderweg komen we langs Spice Dive een restaurant waar je heerlijk vis kunt eten. We lopen richting het strand en de tafel en stoelen worden daar voor ons neergezet. We bestellen onze drankjes en zoeken een lekkere red snapper uit de menukaart. Net als we onze drankjes voor ons hebben barst er een tropische bui los. We pakken onze glazen op en sprinten naar een overkapping waaronder voor ons een nieuwe tafel gedekt wordt. Pa en Delano moeten even later naar het toilet, als we vragen waar deze is krijgen ze van de ober een paraplu mee, ze moeten dus buitenom door de hoosbui heen naar de toiletten.
We eten heerlijk en drinken daarna nog een lekker bakkie.

Lovina

Dinsdag 6 mei.

Na het ontbijt bel ik de receptie dat onze kofers opgehaald kunnen worden. Wij beklimmen voor de laatste keer de trappen van het Bali Spirit op weg naar de lobby.
Daar staat onze reisleidster van vandaag ons op te wachten. Haar naam is Sri en met haar gaan we nog 2 dagen toeren (tijdens de transfers) op Bali.
Ze vraagt wat het programma voor vandaag is en nadat ze het heeft gelezen schiet ze in de lach. Het programma zoals het voor ons is samengesteld door Ramatours is niet haalbaar in 1 dag, de afstanden zijn daarvoor te groot. We passen de route aan en gaan toch mooie dingen zien vandaag.
Als eerste gaan we naar de apenjungle "Alas Kedaton" in Mengwi. Hiet lopen we door het bos en zien weer heel veel makaken, er leven hier 3 groepen melk elk hun eigen leider. Aan het einde van de route zien we ook hier nog tientallen kalongs in de bomen hangen. Als we het bos uitkomen zoeken we onze bus weer op en gaan weer onderweg.
We stoppen bij de prachtige vlindertuin waar Delano weer prachtig wordt versierd met vlinders. Marjo en ik houden ook nog even de wandelende takken die hier enorm zijn vast, maar daar begint Delano niet aan.
Hierna rijden we hoger de bergen in en maken een paar fotostops bij de prachtige rijstvelden. We lunchen bij een groot restaurant met uitzicht op de sawa's.
Als we nog aan tafel zitten begint het te hozen van de regen, dit blijkt ater een tropische bui te zijn die de hele middag duurt.
Gewapend met paraplu's bezoeken we de in het Bratanmeer gelegen tempel Pura Ulun Danu. In dit complex vinden we vier tempels die zijn gewijd aan de godin van het meer.
Dit complex is ook heel bijzonder omdat je hier het hindoeisme, boedhisme en ook de moskee van de moslims op 1 terrein vindt!
In de stromende regen lopen we terug naar de bus en gaan onderweg naar de twin waterfall van gitgit. Hier klimmen we de door de regen glad geworden trappen en paadjes op en af en komen uiteindelijk bij de mooie waterval. Aan de voet van de waterval kunnen we bijna geen foto's maken, het is al een kunst om je camera hier droog te houden.
Een jongen en meisje staan hier kettingen te verkopen en we kopen een partij, leuk om uit te delen op school als Delano gaat trakteren.
We stappen na een steile klim terug weer in het busje en vervolgen onze weg richting Lovina. In Lovina zelf stoppen we even bij de ATM om geld te pinnen en zijn er getuige van dat een jongen met zijn scooter over een overstekende hond heen duikt en een flinke smak maakt. De kip die hij vasthad en heeft losgelaten tijdens zijn val gaat er kakelend vandoor.
We rijden door Lovina heen en komen aan bij ons hotel voor de komende 2 nachten, het Aditya Resort. Hier hebben we twee super de luxe kamers die bijna op het strand staan. Er zit aleen een gazon van ongeveer 15 meter tussen.
Binnen 10 minuten ligt Delano al in het mooie zwembad. Want zo hard als het in de bergen regende zo heerlijk is het weer hier.
's Avonds eten we in het restaurant van het hotel, er is vanavond een voorstelling van Balinese dans. Het eten smaakt goed, je hebt ook wel behoorlijke trek als je er anderhalf uur op zit te wachten. De dans stelde niet zo heel veel voor.
Na het eten gaan pa en Marjo in de lobby reserveren om morgen naar de dolfijnen te gaan kijken.
We gaan maar snel naar bed om morgen om 05.00 uur op te staan. We moeten om 05.30 uur vertrekken.

Ubud, monkey forest

Maandag 5 mei.

Vanmorgen na een voor zo'n luxe hotel eenvoudig ontbijt (juice, toast and scrambeld eggs en jam) zijn we om 10.00 uur met de shuttle bus van het hotel naar Monkey Forest in Ubud geweest. We zijn verbaasd over het grote aantal apen (makaken) die we nu in dit stuk bos tegenkomen. Het zijn er veel meer dan 3 jaar geleden. Als we op een open plek in het bos komen loopt daar een oppasser die net een paar cocosnoten neergooid voor de dieren. De apen komen hier op af en beginnen lekker te eten.
Delano gaat even zitten en even later zit er een kleine makaak op zijn schouder en kroelt helemaal tegen hem aan. Delano durft zich haast niet meer te bewegen en op een gegeven moment begint het diertje hem zelfs te vlooien. Even later als we een stukje verder gelopen zijn ga ik even zitten om foto's te maken. Er komt een aap bij mij op schoot zitten die aan mijn armband gaat trekken. Omdat ik die liever heel wil houden doe ik mijn arm omhoog. Hij is het daar niet mee eens en grijpt razendsnel naar mijn oorbel en rukt deze uit mijn oor en gaat er van door. We proberen van alles om het beestje te laten schrikken maar hij blijft vrolijk op mijn oorbel zitten kauwen. Delano en opa lopen naar beneden om de oppasser te gaan roepen. Deze komt even later samen met een collega aanlopen en maakt de aap aan het schrikken. Hij vliegt er van door maar laat gelukkig eerst wel mijn oorring vallen. Na even zoeken hebben de heren hem weer gevonden en even later kan ik hem weer inclusief een paar kleine afdrukjes van apentandjes in mijn oor doen.
In het bos staat ook nog een tempel die momenteel gesloten is voor de toeristen omdat er ceremonies aan de gang zijn. Naast de tempel horen we veel geschreeuw en gedoe dus we gaan even kijken. Er blijken hanengevechten aan de gang te zijn. Rondom de open plek waar een heleboel Balinezen heel hard aan het roepen en schreeuwen zijn, overigens met stapel geld in hu handen, staan de manden met daarin de hanen klaar. Oma en Marjo willen hier geen getuige van zijn maar opa en Delano gaan wel even kijken. Ik blijf wat achteraf staan en vindt het goed als Delano even met opa mee gaat om te kijken wat er gebeurd. Hij kan dan met eigen ogen zien hoe walgelijk dit is. Aan de poten van de hanen worden vlijmscherpe scheermesjes gebonden. Ik sta er bij als er een haan met bloederige kop en poten ontdaan wordt van de mesjes aan zijn poten. Nu vindt ik het genoeg voor Delano en roep hem terug.
We zoeken Marjo en oma weer op en gaan het bos uit om een stukje door Ubud te lopen. We bekijken wa winkeltjes en Delano koopt voor zijn grote liefde Beau een mooi klein doosje met deksel gemaakt van hele kleine kraaltjes. Later koopt hij ook nog een leuke ketting voor haar die hij in het doosje stopt.
Als we voorbij het "VVV" komen gaan we naar binnen om te informeren waar we de straat kunnen vinden even buiten Ubud waar de kunstenaars hun schilderijen verkopen in de galeries. Ik wil namelijk terug naar de zaak waar ik 3 jaar geleden hele mooie schilderijen heb gezien. De man begrijpt precies wat we bedoelen en regelt een chauffeur die ons voor rp. 50.000 heen en terug zal brengen. De chauffeur brengt ons echter naar de verkeerde plek en heeft geen zin om verder te rijden om ons bij het juiste atelier te brengen. We zeggen hem dat hij ons dan maar terug moet brengen naar het Bali Spirit hotel, hij knik instemmend. Even later vraagt hij hoeveel wij hem daar extra voor gaan betalen. Hij zegt dat hij moet omrijden, maar dat is niet waar. Als we voorbij het hotel zijn gereden krijgen we een pittige discussie met hem en uiteindelijk loopt dat zo hoog op dat pa tegen hem zegt dat hij de auto moet stoppen en dat wij niet meer met hem verder willen rijden. Als ik hem bij het uitstappen 30.000 rp. geef wordt hij woedend en roept zelfs de politie er bij. Omdat ik helemaal geen zin het om voor 1,5 euro een partij ellende te hebben betaal ik hem uiteindelijk nadat ik hem flink de waarheid heb verteld de 50.000 rp.
We gaan dus nu terugwandelen naar het hotel, volgens het personeel 15 minuten, dit blijkt bijna anderhalf uur te zijn. Maar we lopen langs leuke winkeltjes en kopen nog mooie gevlochten mandjes en een heel mooi schilderij. Dus de wandeling was niet voor niks.
Aangekomen in het hotel duiken we lekker het zwembad in en nemen na ons aangekleed te hebben de shuttle van 18.00 uur terug naar Ubud. daar eten we weer lekker bij River View en gaan daarna weer terug naar het hotel. De koffers moeten namelijk weer in orde gemaakt worden voor de trip naar Lovina morgen.
Aangekomen in onze kamer zijn de bedden al voor ons open geslagen, brandt er weer iets in een houten pot tegen de muggen en ook de schemerlampen zijn aangezet en de gordijnen al voor ons dicht gedaan.